معرفی وبلاگ
به نام خدايي که وجودم ز وجود پر وجودش به وجود امد *سلام* به وبلاگ من خوش آمدي هر چي بخواي مي توني صدام كني گاهي دير به دير ميام اميدوارم به بزرگواري خودتون ببخشيد من متولد بهمن 73 هستم طرفدار تيم پرسپوليس عاشق هيچ كس به جزخدا نيستم اميدوارم ازاين وبلاگ خوشتون بياد نظري انتقادي چيزي داريد به من بگيدمن انتقاد پذيرم ناراحت نمي شم
دسته
وبلاگ دوستان گلم
*خارج از تبیان*
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 204043
تعداد نوشته ها : 199
تعداد نظرات : 134
Rss
طراح قالب
GraphistThem274

روزی مردی نزد پزشکی رفت و گفت :اقای دکتر من همه جای بدندم درد می اید .بعد انگشت اشاره اش را روی جاهای مختلف بدنش گذاشت و صدای اه ناله اش بلند شد دکتر انگشنت بیمار را گرفت و گفت مشکل از انگشت تو است که شکسته.باید این مشکل را حل کنی

پنج شنبه 1389/2/2 14:34
به امید روزی که متن همه پیامک ها یک جمله باشد و آن :مهدی آمد
شنبه 1388/11/10 17:5

 

   

 

از کفر اون! تا کفر این! راهی بجز تفکر نیست!
زمان: حوالی 26 دی ماه57 مکان: حوالی نه! خود قصر سعد آباد


افکار عمومی: مرگ بر شاه ...مرگ بر شاه...مرگ بر شاه. بگو! مرگ بر شاه...

فرح:یعنی واقعا باید حتما بریم خارج استراحت کنیم؟!!!

شاه:بلی!ما رِ دعوت کردن بریم دکتر و بعد استراحت کنیم!بس که این"ایادی"داروهای دامی رِ به ما خوراند جزء وحوش شدیم! (دکتر ایادی پزشک مخصوص شاهنشاه ایران بود.شایان ذکر است! ایشان دامپزشک بوده؛ بهایی نیز بودند!)

فرح:چه روزای سختی تو فرانسه گذروندم.برای نون شب هم محتاج بودم. همه اش چشمم به عنایت موسسات خیریه بود! اما خدا منو تو مسیر دامادت قرار داد تا این که زن تو شدم!


شاه: بلی! اول آشنایی مان رِ یادتان هست که چه ترانه هایی رِ برایتان میخواندیم؟

فرح: آره! خیلی خوشم میومد. بازم میخونی محمد رضااااا
ا !

شاه: فرح جان! دنیا دیگه مثل تو ندارِ !! ندارِ نمیتونه بیارِِ! ....

فرح: ولی خیلی بدی! همیشه "طلا" و "ارنست پرون" رو به من ترجیح میدادی!

شاه: نه عزیزم واسه بابا طلا و فرح ندارِ! شماها سیب گلابید! هرکدوم یه جور قشنگید! بحث ارنست هم که جداست!

فرح:میگم حالا که میریم فرنگ کی میایم؟ چند چمدون بار ببر
یم؟ چقدر ارز خارج کنیم؟!!!

شاه:رفتن و برگشتنمان رِ باید ارباب آمریکایمان بگوید. اما آن جور که ما فهمیدیم باید اینجا رِ برای یک مدت طولانی ترک کنیم. آخِ مردم ما رِ نمیخواهند. شما رِ هم ایضا! صدای تف! و لعن و نفرینشان رِ نمیشنوی؟ ارز هم تا میتوانی بردار. و در کل "رِ" !!!!



زمان: حوالی 26 دی ماه 88 مکان: یه جا تو مایه های مکان سال 57

افکار عمومی: مرگ بر منافق. مرگ بر ضد ولایت فقیه. مرگ بر.......

یک زن فرهیخته:میگم میری! دستت کو؟

شوهر همون زن فرهیخته!: خوب دستم که تو دست توئه! دنیا توی دستای ماست! وقتی که همراه منی دنیای دیگه دنیای ماست!





یک زن فرهیخته: آخ راس میگی! نیست که 38 ساله دستمون تو دست همه حسّمو از دست دادم! راستی میری! با این شعرت عظمت دنیا رو الان فهمیدم! تو دوران قرآن پژوهیم به همچین مطلبی نرسیده بودم! اما شعر تو منو برد بالا آورد کوبوند زمین! و تازه فهمیدم که دنیای ما واقعا خیلی بزرگه. فهمیدم که ما بی شماریم! ما خیلییم! اصلا چی بگم سید!

شوهر همون زن فرهیخته!:با این که دستم تو دستته اما منظورتو نمیگیرم!

  یک زن فرهیخته: خب این دست من بعضاً تو دست شیرین جون بود! میدونی که من و اون هر دو نوبل ایسمیم! از طرفی کل غرب و دنیا هم تو دست شیرین عسلمه! پس بودن من با تو یعنی بودن کل دنیا تو دست من و تو! بودن با شیمون! اوباما! مسعود! ربع پهلوی! یعنی بی شمار بودن! میفهمی................                    اگر ادامه این ماجرا را می خواهید به وبلاگ فتنه سبز بروید در سمت راست ادرسش هست این ادرس هم مال این مطلبه در کل جالبه مطالب جالب وخواندنی دارد.       مال اقا شادمهر خودمونه چند مطلب جدید هم برای سرنوشت نوشت                                                                                                                                                                                                                                                           http://fetnesabz.blogfa.com/post-129.aspx                                                                                                                                

پنج شنبه 1388/11/1 18:3

بنده و همسرم هردو کچلیم
دشمن شانه و اصلاح سریم
هردو پای چپمان می لنگد
گویی رقصان همه جا جلوه گریم
در درون دهن هردوی ما
نیست دندان که یه چیزی بخوریم
گوشمان چون که کر است از این رو
رنج وراجی کس را نبریم
وعده هایی که بزرگان دانند
نشنیدیم و از آن بی خبریم
چونکه لالیم و نگوییم سخن
پرده راز کسی را ندریم
جفتمان صورتمان ابله روست
از نگه کردن هم بر حذریم
بس که زشتیم به دیوار اتاق
اینه نیست که در آن نگریم
نه سواد و نه کمالی داریم
زین سبب هردوی ما کله خریم
راحت از دغدغه بود و نبود
فارغ البال زهر شور و شریم
بسکه ما عاطل و باطل شده ایم
چون کوپن باطله ای بی ثمریم
هردو پیریم و خمیده قامت
هردو کم حوصله و بی هنریم
گرچه پولی به کف مانبود
عاشق و کشته سیر و سفریم
خوبه ارثی زپدر باقی ماند
ور نه ما مفت خور و بی ثمریم
ای خواننده چنین زوجی تو
دیدی در عمرت جان "کریم"؟!

                                                 کریم هویدایی 

 

پنج شنبه 1388/10/3 16:56

در یکی از خیابان های اصلی شهری چاله ای بود که باعث بروز حوادث متعدد برای شهروندان می‌شد.مدیران شهر طی جلسه های بر آن شدند که مشکل را حل کنند.
مدیر اول گفت: باید آمبولانسی همیشه در کنار چاله آماده باشدتا مصدومین را به بیمارستان برساند.
مدیر بالاتر گفت: نه، وقت تلف می‌شود. بهتر است بیمارستانی در کنار چاله احداث کنیم.
مدیر ارشد گفت: نه، بهترین کار آن است که این چاله را پر کنیم و چاله مشابهی درنزدیکی بیمارستان احداث کنیم.  

نظر       

شنبه 1388/9/21 22:42
X