معرفی وبلاگ
به نام خدايي که وجودم ز وجود پر وجودش به وجود امد *سلام* به وبلاگ من خوش آمدي هر چي بخواي مي توني صدام كني گاهي دير به دير ميام اميدوارم به بزرگواري خودتون ببخشيد من متولد بهمن 73 هستم طرفدار تيم پرسپوليس عاشق هيچ كس به جزخدا نيستم اميدوارم ازاين وبلاگ خوشتون بياد نظري انتقادي چيزي داريد به من بگيدمن انتقاد پذيرم ناراحت نمي شم
دسته
وبلاگ دوستان گلم
*خارج از تبیان*
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 203948
تعداد نوشته ها : 199
تعداد نظرات : 134
Rss
طراح قالب
GraphistThem274

گوش کن ،جاده صدا می زند از دور ،قدم های تو را
چشم تو،زینت تاریکی نیست
پلک هارا بتکان،کفش به پا کن و بیا
و بیا تا جایی ،که پر ماه به انگشت تو ،هشدار دهد
و زمان روی کلوخی بنشیند با تو
و مزامیر شب ،اندام تورا،مثل یک قطعه ی آوار به خود جذب کنند
پارسایی است در آن جا که تو را خواهد گفت
بهترین چیز ،رسیدن به نگاهی ست که از حادثه عشق ،تر است



سهراب سپهری

دسته ها : شعر و ترانه
يکشنبه 1389/4/13 19:37

اسیر خاک
تو آن همای پر شکسته ای
که سرنوشت خویش را
به لحضه های اوج،بسته ای
تو هر کجای دیگری که جز به آسمان شوی،به کام مرگ رفته ای
و آن زمان
کنار لاشه های خاک خورده ی هزاره های پیش از این
میان گور تنگ ،زیر سنگ نام و ننگ،خفته ای!
"غریق راه"!
بیا و بشکن این قفس
همین نفس
-که عزم راه کرده ای-
به پای خیز و ره بپوی!
قیام کن!
مرا که عزم فتح کوه قاف کرده ام
طواف کن
بیا در امتداد جاده های بی کسی ،سفر کنیم
بیا برای دیدن دیار آفتاب ،
به خاطر خدا ،بیا،خطر کنیم

ابن حقیر

 

 

دسته ها : شعر و ترانه
يکشنبه 1389/4/13 19:34

هر انکس عاشق است از جان نترسد

                               یقین از بند و از زندان نترسد

دل عاشق بود گرگ گرسنه

                              که گرگ از هی هی چوپان نترسد

دسته ها : شعر و ترانه
چهارشنبه 1389/2/1 17:26

گر عاشق را فنا و مردن باشد

                         یا در ره عشق جان سپردن باشد              

پس لاف بود انچه بگفتند که عشق

                          از عین حیات اب خوردن باشد

دسته ها : شعر و ترانه
چهارشنبه 1389/2/1 17:23

هر چند عاشقان قدیمی

از روزگار پیشین

تا حال

از درس و مدرسه

از قیل و قال

بیزار بوده اند

اما

اعجاز ما همین است:

ما عشق را به مدرسه بردیم

در امتداد راهرویی کوتاه

در یک کتابخانه ی کوچک

بر پله های سنگی دانشگاه

و میله های سرد و فلزی

گل داد و سبز شد

آن روز، روز چندم اردیبهشت

یا چند شنبه بود

نمیدانم

آن روز هرچه بود

از روزهای آخر پاییز

یا آخر زمستان

فرقی نمیکند

زیرا                                                                        

ما هردو در بهار

-در یک بهار-

چشم به دنیا گشوده ایم

ما هر دو

در یک بهار چشم بهم دوختیم

آنگاه ناگهان

متولد شدیم

و نام تازه ای

بر خود گذاشتیم

فرقی نمیکند

آن فصل

-فصلی که میتوان متولد شد-

حتما بهار باشد

و نام تازه ی ما، حتما

دیوانه وار باید باشد

 

فرقی نمیکند

امروز هم

ماهرچه بوده ایم، همانیم

ما باز میتوانیم

هر روز ناگهان متولد شویم

ما

همزاد عاشقان جهانیم...

قیصر امین پور

دسته ها : شعر و ترانه
شنبه 1389/1/28 23:20
X